Aktualności

BEZPIECZNYCH WAKACJI DRODZY RODZICE!!!

26.06.2026

Drodzy Rodzice i Opiekunowie,

zbliżające się wakacje to czas odpoczynku, ale też moment, w którym młodzi ludzie tracą stałe oparcie w postaci szkolnej rutyny i codziennego kontaktu z rówieśnikami oraz nauczycielami. Dla niektórych nastolatków ten okres może wiązać się z poczuciem samotności, presją idealnego spędzania czasu kreowaną w mediach społecznościowych lub nasileniem kryzysów emocjonalnych.

Jako rodzice, mają Państwo  kluczowy wpływ na stworzenie bezpiecznej przestrzeni, która skutecznie chroni przed zachowaniami autodestrukcyjnymi.

NAJWAŻNIEJSZA JEST RELACJA – to nasza tarcza ochronna

Najlepszym narzędziem profilaktycznym jest silna, oparta na zaufaniu relacja z dzieckiem.

• Słuchajcie bez oceniania: Pozwólcie dziecku mówić o trudnych emocjach, smutku czy złości, nie umniejszając jego problemów słowami: „masz przecież wakacje, czym ty się przejmujesz”.
• Bądźcie fizycznie i emocjonalnie obecni: Znajdźcie czas na wspólne, codzienne aktywności, nawet te najprostsze, bez ekranów telefonów.
• Doceniajcie, nie tylko wymagajcie: Zauważcie wysiłek dziecka i jego cechy charakteru.

 

SYGNAŁY OSTRZEGAWCZE , czyli na co zwrócić szczególną uwagę?

Kryzys psychiczny rzadko pojawia się bezgłośnie. Niepokój powinny wzbudzić nagłe zmiany w zachowaniu:

• Izolacja społeczna: Całkowite odcięcie się od znajomych i spędzanie czasu wyłącznie w zamkniętym pokoju.
• Zaburzenia snu i łaknienia: Bezsenność, przesypianie całych dni lub nagła strata apetytu.
• Wypowiedzi o charakterze rezygnacyjnym: Zdania typu: „wszystko mi jedno”, „i tak niedługo nie będziecie mieć ze mną problemu”, „mam dość takiego życia”.
• Nagłe zmiany nastroju: Przejścia od głębokiej apatii do silnej drażliwości i wybuchów złości.
• Rozdawanie osobistych rzeczy: Pozbywanie się ważnych dla dziecka przedmiotów lub niespotykane wcześniej żegnanie się z bliskimi.

 

MOJE DZIECKO CHYBA JEST W KRYZYSIE, czyli jak reagować w sytuacji zagrożenia?

Jeśli podejrzewacie, że Wasze dziecko przechodzi kryzys psychiczny lub ma myśli samobójcze:

1. ZADAJCIE PROSTE PYTANIE: ZAPYTAJCIE WPROST: „CZY MYŚLISZ O ODEBRANIU SOBIE ŻYCIA?”. TO PYTANIE NIE DAJE POMYSŁU, A OTWIERA PRZESTRZEŃ DO SZCZEREJ ROZMOWY I PRZYNOSI ULGĘ.

 

1. ZAPEWNIJCIE O WSPARCIU: POWIEDZCIE: „WIDZĘ, JAK BARDZO CIERPISZ. JESTEM PRZY TOBIE I WSPÓLNIE POSZUKAMY POMOCY. KOCHAM CIĘ”.

 

 

1. NIE ZOSTAWIAJCIE DZIECKA SAMEGO: W STANIE OSTREGO KRYZYSU DZIECKO POTRZEBUJE CIĄGŁEJ OBECNOŚCI DOROSŁEGO.

 

1. ZABEZPIECZCIE OTOCZENIE: USUŃCIE Z ZASIĘGU RĘKI LEKI, OSTRE NARZĘDZIA I SUBSTANCJE NIEBEZPIECZNE.

 

 

Gdzie szukać profesjonalnej pomocy?

Wsparcie specjalistów jest kluczowe i nie należy zwlekać z jego wdrożeniem. Warto zapisać poniższe numery:

• 116 111– Telefon Zaufania dla Dzieci i Młodzieży(bezpłatny, całodobowy).
• 800 12 12 12– Dziecięcy Telefon Zaufania Rzecznika Praw Dziecka (bezpłatny, całodobowy, działa też czat na stronie RPD).
• 116 123– Kryzysowy Telefon Zaufania dla Dorosłych (wsparcie dla rodziców szukających pomocy dla siebie lub dzieci).
• 112– Numer alarmowy w sytuacji bezpośredniego zagrożenia życia lub zdrowia.

W przypadku nagłego pogorszenia stanu psychicznego można udać się do najbliższego szpitala psychiatrycznego dla dzieci i młodzieży lub na izbę przyjęć szpitala ogólnego. Specjalistyczną pomoc bezpłatnie i bez skierowania świadczą również lokalne Centra Zdrowia Psychicznego dla Dzieci i Młodzieży.